خانه دوست ...

مـن دلـم میخـواهـد

خانه ای داشتـه باشـم پُر دوسـټ

کُنـج هـر دیوارش

دوستـهایـم بنشیننـد آرام

گُل بگـو گُل بشنـو

هـر کسـی می خـواهـد

وارد خانـه پـُر عشـق و صفـایم گـردد

یـک سبـد بوی گُل سـرخ

به مـن هـدیه کنـد

شـرط وارد گشتـــݧ

شستشـوی دلهــاســـٺ

شـرط آن داشتـݧ

یک دل بی رنگ و ریاسـت

بر درش بـرگ گُلـی می کـوبم

روی آن با قلـم سبــز بهـار

مـے نویســم اے یار

خـانه ی ما اینجـاسـټ

تا کـہ سهـراب نپـرسـد دیگـــر

" خـانـہ ی دوســـټ کجــــاســــــټ "

فـریدوݩ مشیـــرے

موضوعات مرتبط: شعر

یادآوری...